Wydawnictwo: Wydawnictwo Flow
Data wydania: sierpień 2026
Liczba stron: 368
Moja bardzo subiektywna ocena: 10/10
***
Patryk, to 24-letni chłopak, który zarabia remontując mieszkania, a w weekendy dorabia jako barman. Pewnego dnia zjawia się u niego jego była dziewczyna i powierza mu opiekę nad ich sześcioletnią córeczką Tosią. Sama mówi, że musi wyjechać. Patryk jest przerażony, totalnie nie wie jak zaopiekować się małym dzieckiem...
Jakie to było dobre! Naprawdę dawno nie czytałam książki, która tak mnie pochłonęła, że przeczytałam ją jednym tchem! Świetny pomysł, świetna realizacja tego pomysłu! Każda postać jest tutaj bardzo ważna, jest po coś, ma jakąś rolę do odegrania: oczywiście Tosia, ale także Maja, jej babcia, ojciec Patryka...
Patryk nagle został postawiony w sytuacji, gdzie musi wziąć na siebie odpowiedzialność, wzbrania się przed tym, ale jednak bierze ją na siebie. Jednak towarzyszy temu cała gonitwa myśli, dylematów, zwątpień... Cały czas się zastanawia, rozważa za i przeciw, analizuje swoją sytuację, swoje uczucia, w końcu przewartościowuje swoje życie i wreszcie dociera do niego co tak naprawdę się liczy.
***
Cytaty:
Jak laska słyszy, że malujesz ściany i układasz panele albo tniesz płytki i nie, nie robisz tego jako fuchę, żeby zarobić na studia, to rzadko ma mokro w gaciach.
Nie ma nic gorszego niż widok dziecka, które nie jest kochane tak, jak należy.
Wtulam nos we włoski mojej córeczki i dopiero wtedy udaje mi się zasnąć. Tosia pachnie jak dom.
– Przyzwyczaisz się – mówię bardziej do siebie, niż do niej. – Człowiek potrafi się do wszystkiego przyzwyczaić. Nieważne, jak jest chujowo.
Jak masz dwadzieścia cztery lata, nie zdałeś matury, pracujesz w remontach i mieszkasz z gnojami, którzy na trzecim roku studiów koszą więcej hajsu niż ty, to trudno powiedzieć o twoim życiu dobre rzeczy.
Twoja matura nie jest problemem dziewczyn, z którymi mógłbyś się spotykać, tylko twoim.
Idź z nią na plac zabaw, kup jej jakąś lalkę, zabierz na gofry. To dziecko. Żadna fizyka kwantowa.
