TESSA I WESTON: NAJLEPSZE ŚWIĘTA EVER - ABBIE EMMONS

100 dni słońca
100 dni słońca || Tessa i Weston: najlepsze święta ever
 

Wydawnictwo: Wydawnictwo Young
Data wydania: listopad 2024
Liczba stron: 203
Moja bardzo subiektywna ocena: 9/10

*** 

To kontynuacja książki "100 dni słońca". Krótka historia o pierwszych, wspólnie spędzonych świętach Tessy i Westona. 

Bardzo mi się podobała i przeczytałam ją jednym tchem. Tym razem Tessa i Weston przygotowują się pierwszych wspólnych świąt, jednak do domu Tessy i jej dziadków przyjeżdża jej mama. To wprowadza chaos i zamieszanie do uporządkowanego świata dziewczyny. Poza tym musi ona zmierzyć się także z uczuciem zawodu jaki jej sprawiła mama, gdy ją zostawiała. Tessa nie rozumie niektórych rzeczy, bo patrzy na tą sytuację tylko ze swojego punktu widzenia. Weston znowu staje się nieoceniony i pomaga jej zrozumieć niektóre zawiłości życia...

Ta opowieść to mądra i pokrzepiająca historia. Można z niej wynieść naprawdę wiele, wiele dobrego. Jest wzruszająca, otulająca serducho, ale i mocno skłaniająca do refleksji.

***

Wybrane cytaty:

- Każdego dnia robię rzeczy, których nie powinienem robić. Ale nie obrażam się na cały świat i nie użalam nad sobą, jak bardzo chciałbym nie musieć. Po prostu robię je, i tyle. Tak, to wkurzające. Tyle że taki jest świat. Więc może powinnaś przestać rozglądać się wokół i szukać winnych, tylko spojrzeć w lustro i sprawdzić, co ty możesz z tym zrobić.  

Pamiętam, co powiedziała Tessa, kiedy niedawno oglądaliśmy te stare albumy ze zdjęciami. Stwierdziła, że to jak doświadczanie na nowo chwili, która już nigdy się nie wydarzy.

100 DNI SŁOŃCA - ABBIE EMMONS

100 dni słońca
100 dni słońca || Tessa i Weston: najlepsze święta ever
 

Wydawnictwo: Wydawnictwo Young
Data wydania: kwiecień 2024
Liczba stron: 368
Moja bardzo subiektywna ocena: 10/10

*** 

Tessa ma 16 lat i ulega wypadkowi samochodowemu, na skutek którego traci wzrok. Lekarze twierdzą, że utrata wzroku jest chwilowa i za 100 dni dziewczyna zacznie normalnie widzieć. Jednak dla Tessy to jest praktycznie koniec świata. Jest załamana i zdruzgotana, nie chce wychodzić z domu, nic jej nie cieszy... Do tej pory Tessa zajmowała się pisaniem wierszy i prowadzeniem bloga, teraz już nie jest w stanie tego robić, bo nie ma jak.. Wtedy jej dziadkowie postanawiają umieścić ogłoszenie w gazecie i zatrudnić dziewczynę w jej wieku, aby pomagała jej w spisywaniu tych rzeczy na komputerze. I wtedy zjawia się Weston. On również ma 16 lat i chce podjąć się tej pracy. Chłopak tryska energią, jest ogromną optymistą, uśmiech nie znika mu z twarzy. Jednak stawia jeden warunek babci i dziadkowi Tessy: nie powiedzą dziewczynie, że Weston jest również niepełnosprawny - nie ma nóg.

Weston próbuje pokazać Tessie, że świat nie tylko odbieramy poprzez zmysł wzroku. Dlatego z czasem zaczyna przynosić jej kwiaty, które pachną w całym pokoju. Robi dla niej gofry, a nawet raz oglądają film! Ulubiony film Tessy z prowadzoną narracją Westona okazuje się wyjątkowym seansem! Chłopak zaczyna też namawiać dziewczynę na wyjścia z domu! Udaje mu się nawet nakłonić ją, aby spisała część swoich myśli, których nie chce mu podyktować, spisała sama w zeszycie, który od niego dostaje... 

Tessa na początku jest zła na Westona, próbuje go do siebie zniechęcić, jest opryskliwa i odnosi się do niego z pogardą. Bo przecież co on może wiedzieć o takim nieszczęściu jakim jest utrata wzroku?! Na Westonie to nie robi żadnego wrażenia, bo wreszcie jest ktoś, kto patrzy na niego jak na normalnego chłopaka!

"100 dni słońca" to książka kierowana do młodzieży. Ja już od dawien dana nie należę do tej grupy wiekowej, ale ta książka mnie zachwyciła. Dawno nie pochłonęłam tak szybko żadnej książki, a tu byłam ciekawa jak to wszystko się zakończy. Wiedziałam, że Tessa będzie w szoku jak pierwszy raz zobaczy Westona, ale byłam też ogromnie ciekawa jak on ją przekona do tego, że oprócz wzroku mamy też słuch, zapach, smak, dotyk. I piękno czasem tkwi w tym czego nie widać...

***

Wybrane cytaty:

Nie ma takich rzeczy, których nie możesz robić

Wizualne piękno jest tylko jedną z form piękna.  

(...) Nikt jeszcze nie zobaczył światła, bo mu powiedziano, że gdzieś jest jeszcze ciemniej. 

- Dokąd poniesie na dzisiaj wiatr, Tesso?
(...)
- Donikąd - odpowiadam, domyślając się, że go rozczarowuję.
(...)
- Pozwolisz, by jakiś dupek zrujnował ci życie?
Te słowa rozpalają w moim sercu gniew.
- Jeden dupek już to zrobił - odparowuję. - Ten pijany kierowca, który w nas wjechał.
Weston milczy przez chwilę. Zastanawiam się, czy wreszcie zaczyna mi współczuć. Ale znowu się pomyliłam. Jeśli choć trochę jest mu mnie żal, nie pokazuje tego po sobie.
- Ale to decydujesz, jak na to zareagować - mówi. - Jesteś jedyną odpowiedzialną za to, jak się czujesz.