Pokazywanie postów oznaczonych etykietą lane soraya. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą lane soraya. Pokaż wszystkie posty

sobota, 13 września 2025

CÓRKA Z PARYŻA - SORAYA LANE

Utracone córki
Córka z Włoch || Córka z Kuby || Córka z Grecji || Córka z Genewy || Córka z Paryża || Córka z Argentyny
 

Wydawnictwo: Albatros
Data wydania: marzec 2025
Liczba stron: 400
Moja bardzo subiektywna ocena: 7/10

*** 

Kolejny tom cyklu "Utracone córki". Czytam nie po kolei, ale totalnie mi to nie przeszkadza, bo każda książka mówi o innej historii. Chociaż tutaj bohaterką okazuje się kobieta, która jako pierwsza skorzystała z pomocy Hope. Mnie skusił oczywiście Paryż...

Cała ta seria zbudowana jest na zasadzie dwóch linii czasoych. tutaj mamy Paryż 1939 i Londyn w czasach współczesnych.

W Paryżu poznajemy Evelin, której pasją jest projektowanie ubrań, która marzy i konsekwentnie dąży do ich realizacji. Niestety napotyka na wiele przeszkód, bo samotnej kobiecie w tamtych czasach naprawdę nie było łatwo. Zwłaszcza kobiecie, która była silna, miała talent, chciała sama tworzyć i miała pomysł na siebie. Ale jak każdy człowiek potrzebowała również uczucia drugiego człowieka, pragnienie miłości jest naturalną potrzebą, ale tak bardzo trudno o tą prawdziwą...

W Londynie mamy Blake, młodą dziewczynę, dziennikarkę, która do tej pory opiekowała się swoim młodszym rodzeństwem i do tej pory traktuje je prawie jak swoje dzieci. Wszystko się zmienia, gdy dostaje tajemnicze pudełko, a w nim projekt sukni i skrawek materiału srebrnego aksamitu. W swoim śledztwie dociera do Henry'ego, historyka mody, który pomaga jej w odkryciu historii jej prababki.

Piękna i wciągająca historia. Bardzo wzruszająca i smutna. Dla mnie to niewyobrażalne jak kobiety w tamtych czasach były zależne od mężczyzn, podziwiam te, które walczyły o możliwości dla siebie, bo dzięki nim, kobiety w czasach współczesnych mają tyle opcji dla siebie! Poza tym ja zawsze podziwiam tak silne kobiety (tutaj wspominana jest także Coco Chanel), bo one aby zaistnieć musiały nie tylko udowodnić swój talent, ale i musiały walczyć o swoje miejsce, o swoje prawa. A to wymagało od nich prawdziwej siły i determinacji!

***

Dedykacja:

Dla mojej ekipy z Bookouture

Dziękuję za wszystko, co zrobiliście, żeby ten cykl powieści trafił do czytelników

X 

***

Cytaty:

W marzeniach najlepsze jest to, że nigdy nie znikają (…) I nigdy nie jesteśmy zbyt starzy, żeby je spełniać. 

- Czasami musimy podejmować trudne decyzje - powiedział. - Nie jesteśmy w stanie kontrolować tego, jak zareagują inni albo co sobie pomyślą, musimy dokonywać wyborów dla samych siebie. 

- Moja matka zawsze powtarzała, że to, co jest coś warte, nigdy nie przychodzi bez trudu (...). 

niedziela, 6 października 2024

CÓRKA Z KUBY - SORAYA LANE

Utracone córki
Córka z Włoch || Córka z Kuby || Córka z Grecji || Córka z Genewy || Córka z Paryża
 

Wydawnictwo: Albatros
Data wydania: czerwiec 2023
Liczba stron: 352
Moja bardzo subiektywna ocena: 7/10

*** 

Claudia jest jedną z osób, które został zaproszone do pewnej londyńskiej  kancelarii prawnej. Dostała tam małe pudełko od kobiety, która prowadziła dom dla samotnych matek, a w pudełeczku dwie rzeczy: wizytówkę i odręcznie narysowany herb pewnego rodu. To wskazówki dotyczące pochodzenia jej babci. Claudia szybko podejmuje decyzję o dowiedzeniu się więcej, a ślady prowadzą na Kubę. Dziewczyna nie zastanawiając się długo, kupuje bilet i leci właśnie na Kubę.

Historia ta porównywana jest do cyklu Siedmiu sióstr Lucindy Riley. I oczywiście schemat tych powieści, pomysł na nie jest rzeczywiście taki sam. Ja jednak nie chciałabym ich porównywać. Bo w tej książce styl, sposób przedstawienia emocji już jest nieco inny. 

Książka napisana jest w dwóch liniach czasowych. Współcześnie poznajemy Claudię, która wyjeżdża na Kubę i Matea, który pomaga jej w odrywaniu historii i pokazuje jej Kubę w chwili obecnej. Opowiada też historię o rewolucji jaka miała tam miejsce, o ludziach, którzy musieli zostawić swoje domy i wyjechać z kraju. Dla mnie ciekawe było chociażby to jak pokazywał jej jak oni jedzą pizzę: z sosem pomidorowym i serem złożoną na pół albo zabrał ją n kawę, którą jakiś mieszkaniec Kuby wydawał  miejscowy w małym okienku swojego domu....A z drugiej strony widzimy jak biednie ludzie tam żyją. Starsza kobieta Rosa, u której Claudia mieszkała, bardzo ucieszyła się, że może gościć u siebie w domu turystkę i była ogromnie jej wdzięczna... Druga linia czasowa dotyczy przeszłości i roku 1951, gdzie bohaterką jest młoda dziewczyna Esmeralda, która jak się okazało była prababcią Claudii.

Wciągnęła mnie ta opowieść, końcówka mocno ścisnęła za serce. I na pewno chciałabym poznać kolejne jej części:)